17-02-15

Verslag nog te goe van 26 januari

Zondagmorgen 09.00u,

 

Slechts tien dapperen staan klaar om te vertrekken voor ons gevaarlijkste rit van het seizoen.

Een ritje tussen de jachtvelden van Temse, Tielrode en Steendorp is dan ook geen pretje tijdens het hoogseizoen van de jacht.

Onze Chris VN heeft dan ook een afspraak gemaakt met ‘ The hunters from Stonevillage Valley’

Als we het uitgestippelde traject kunnen afleggen zonder kleerscheuren-en schoten wacht ons een aangename verrassing in hun ‘saloon’.

Best angstaanjagend!

Onze twee jongsten (Wannes en Jeroen) haken nog af (‘ We hebben nog een heel leven voor ons’) en sluiten dan maar aan bij de baanrenners van Melsele.

 

Onder leiding van onze clubgps Sam trekken we ons op gang richting Temse. Om het meeste jachtgevaar een beetje te vermijden laten we het veldwerk een beetje achterwege om daarna goed opgewarmd ons in het avontuur te storten.

De eerste wegel maakt ook direct de eerste slachtoffers – neen geen verdwaalde kogels – maar een ijsplek die Sam en Chris VN laten kennismaken met de bevroren ondergrond.

Gelukkig zonder kleerscheuren kunnen we onze rit voortzetten richting de Highlands van Tielrode. Door de bevroren ondergrond moeten we af en toe de snelheid laten zakken zodat we toch wel een gemakkelijke prooi lijken voor ‘The hunthers’.

Sam en Kris loodsen ons echter veilig door the highlands en zonder één schot gehoord te hebben zetten we direct door richting Temse.

 

In het ‘Central Park’ van Temse lijken Marc M. en Johnny niet meer te ontkomen aan onze jagers. Als laatsten het park ingedoken kijken ze recht in de lens van …. een fotoapparaat.

Een verdwaalde boswachter maakt ons meer dan duidelijk dat MTB’s in ‘Central Park’ niet thuishoren.

 

We maken ons snel uit de voeten, en rijden via Kurts wegel op de grote plaat richting Stonevillage Valley.

Volgens Kris wemelt het hier van de jagers dus onze doortocht door dit stukje Wilde Westen zal snel en doordacht moeten gebeuren.

Onze Kris zet zich op kop en in zijn wielspoor ‘jagen’ we ons door de smalle wegels in ‘The hunters hun jachtgebied’.

Schoten klinken en het geblaf van de honden lijkt nu wel heel dichtbij maar iedereen blijft op zijn stalen ros zitten.

Kris leidt ons af naar een veilige zijweg waar alle gevaar zou moeten geweken zijn… maar juist daar slaat het noodlot toe.

Sam , terug aan kop,  stort ten gronde… een laatste kogel en toch een jachttrofee voor onze jagers?

Nee hoor… een onstuimige Sam en een diepe put in het maisveld blijkt de dader te zijn. Geen schotwonden dus loos alarm.

 

We hebben het gehaald en Kris loodst ons binnen in het hol van de leeuw, het jachthuis.

Jachthonden, geweren, trofeeën, kogels … maar geen jagers!!

De deur blijkt open te zijn en eten en drinken in overvloed aanwezig.

We besluiten ons doorstane leed door te spoelen met een lekkere tomatensoep (+ nen lekkere boterham met kaas).

Na nog een paar sterke verhalen, stoere foto’s en een frisse pint verlaten we het pand.

Vertrekkensklaar… en ja hoor daar zijn ze dan eindelijk: de jagers met nen kleine trofee… ne vos(zonder streken nu).

Nog nen dikke bedankt voor die mannen (da kost niets) en ze beloven ons vanaf nu nen vrije doorgang te geven.

 

Terug bij Cock hangen de Gunnie en de Werner aan onze lippen om onze sterke verhalen (nog een beetje gespekt) te aanhoren.

We will survive!

 

Een mtb-groet,

De winterbeesten

Kurt

11:11 Gepost door het bestuur in VERSLAGEN WINTERBEESTEN 2014/2015 | Commentaren (1)

Tomorrowlandrit

Zondagmorgen 09.00u…  acht dapperen (waar zaten die anderen allemaal?) genieten van een prille ochtendzon aan onze vaste vertrekplaats ‘ Handy Home’.

 

Twee winterbeesten eisen direkt al een hoofdrol op:

 

-          Tom VH die op de proppen komt met een spiksplinternieuwe  Bulls-MTB: luisterend naar de naam King Cobra (wat later nog gaat blijken)

-          Sam die de winterbeestenkledij al geruild heeft voor de zomertenue (korte broek en truitje met korte  mouwen): Chapeau hoor man!

 

We rijden via de ‘ vettige’ Scheldedijk richting Kallebeekveer. Daar worden we opgewacht door Raf, Sindy en Rebecca die ook een ritje uitgezet hebben richting de Schorre.

Het eerste deel worden we op sleeptouw genomen door de Wannes en Sam die ons op een vlotte manier richting ‘Uitdaging 1 ‘ brengen: De steile toegang tot ons eerste stukske fietsparadijs ‘TerHaegen’.

Uitdaging 1 levert 3 winnaars op: Sam, Wannes en Toon. Via ‘Alternatief 1’ geraaakt de rest ook ter plaatse en vervoegen onze winnaars voor een mooi stukje mtb-en tussen de vele vijvers. Prachtig stukje natuur hier met de talrijke vlotbollende wegels.

Daarna neemt de jonge garde ons verder op sleeptouw richting  de Schorre.

 

Daar wacht ons ‘Uitdaging 2’: Een steile afdaling richting Kuip… en met 8 winnaars tot gevolg. Ploeg 2 blijkt deze uitdaging ook al overleefd te hebben en samen rijden we richting Kuip al voor de volgende uitdaging.

 

‘ Uitdaging 3 ‘ is een steile klim die door iedereen niet even vlot verteerd wordt , maar toch raakt iedereen boven. Ook Rebecca, Sindy en leider Raf klaren dit huzarenstukje.

Wannes heeft nog energie ten over en klaar dit klusje zelfs nog een tweede keer. Knap hoor!

Sam neemt ons verder op sleeptouw voor een aantal leuke single tracks. De snelheid gaat de hoogte in en we razen als een sneltrein door het gevarieerde parcours.

 

Als afsluiter komt er toch nog een ‘Uitdaging 4’ : een steil bochtig en vettig stukje afdaling staat nog op het menu. Sam, Wannes, Toon … en King ‘Tom’ Cobra geven een staaltje weg van techniek, durf en fietsbeheersing.

Na al deze MTB – uitdagingen zetten we terug koers richting overzet Hemiksem.

Ploeg 2 blijkt nog aardig wat benzine in de tank te hebben want plots blijken ze terug aan ons wiel te kleven.

 

De laatste km richting boot komen we ook te weten waarom ons winterbeest Luc VV niet van de partij is.

Onze  brandweerman Luc staat daar opleiding te geven aan allemaal kleine ‘Luc’ brandweermannen.

Omdat we weten wat daar de gevolgen van kunnen zijn maken we dat we vlug terug voet aan wal zetten aan de ‘goeie’ kant van ’t water.

 

Fullspeed richting Cock waar het zonnetje er voor gezorgd heeft dat ook een deel zomerbeesten hun fiets terug gevonden hebben.

Onder leiding van ‘King’ Herman blijkt niet iedereen hun eerste kilometers goed verteerd te hebben.

Gelukkig zorgt het nodige vocht  voorzien door onze Pink Lady Kristianne voor de nodige heropleving van de afgepeigerde lichamen.

 

Wederom een schone (en een droge) rit achter de rug.

 

Een mtb-groet,

De Winterbeesten

Kurt

11:10 Gepost door het bestuur in VERSLAGEN WINTERBEESTEN 2014/2015 | Commentaren (0)