03-03-15

Héél wat wind en wolken.

Héél wat wind en wolken, maar volgens den Bossie ging de zon er zeker door komen…

het was wat twijfelen, heb ik nu genoeg kledij aan of niet…. maar onze weerman zou gelijk krijgen !

 

na de opsplitsing van de baanmannen Bossie en Raf, reden we met slechts een zestal MTB-ers richting LO.

gelukkig was het die richting uit, want onze GPS(am) lag in bed na een nachtje werken van 12u …

Kurt nam deze taak met glans over en via de gekende heuvel aan de gemeentelijke kleuterschool, schoof iedereen klasrijk naar beneden .

onzen Tom ruimde zelfs met zijn King Cobra en veel klasse, halverwege de afdaling, nog een dikke tak van het smalle kronkelende padje op.

Via het Kortbroek en de achterkant van het kasteel van Kruibeke vlogen we meewind door Burcht.

Zelfs het anders steeds goed bereidbare parcours  leek hier en daar toch het overvloedig gevallen nat niet meer te hebben  verwerkt.

Maar toch blijft het daar genieten op de kronkelende op en neergaande wegjes.

Schijnbaar was er ook al iemand, eerder dan 2017, aan de Oosterweelverbinding begonnen want her en der lagen dikke bomen in de weg,

Dit was Kurt zijn moment om zijn spreidstand  te laten bewonderen.

Ondertussen was den Bossie zijn voorspelling al uitgekomen en kregen de meesten het oa van het zonnetje helemaal te warm.

De Meyvisberg lag ineens ook weer voor ons wielen, waar ik schuinweg boven kwam, reden den Toon en Romain zo goed als recht naar boven, nie gewoon mannen !

De zandbak naar beneden geduikeld genoten we verder .

Schijnbaar hadden we het verste punt bereikt en waren we op de terugweg, de wind blies ons ipv op een hoopje op een lint.

Romain die in de week , héél content  de spinning had verlaten vemits  zijn gemiddelde hartslag naar een stevige conditie verwees, beukte tegen de wind in zich een weg over de viaduct.

Zelfs Toms verdoemde wegel naar links en dan kort naar rechts werd al lachend genomen.

De wegel der wegels die we gans het jaar al gemeden hadden moest er deze keer ook nog aan geloven, en leek zelfs niet meer op wat het geweest was.

We geloofden dan maar dat we  allemaal sterker waren geworden !

Plots dook daar, geen “ree-ken” voor ons op, maar wel de sloeber, die schijnbaar nog niet wist hoe hard den tegenwind was op de terugweg…. in ieder geval de eerste uren nadien hebben we hem niet meer gezien en is hij hopelijk terug thuis geraakt!!??

Na de laatste krachtinspanningen doken we onder bij Marleen, voor het zelfde onderduikadres kozen wat later ook nog den Bossie , Raf en de Werner …

Ondertussen waren de Bazelaars Gunter en de enige echte Jean bij ons Christianne goei punten aan het scoren en was het een blij weerzien aan den toog.

Als het ver tijd was werd de kroeg nog overvallen door de Luc den boogschutter die zeker na iedere goei scheut zijn eigen had getracteerd.

De sfeer van de goei dagen…en t’ zomerseizoen komt er aan, dat belooft !!!

 

Grtz,

de winterbeesten

14:39 Gepost door het bestuur in VERSLAGEN WINTERBEESTEN 2014/2015 | Commentaren (0)

24-02-15

Verslag Lokale Rit: Hamme Waasmunster

 

Verslag Lokale Rit: Hamme Waasmunster

 

 

Zondagmorgend, het zonnetje was van de partij dus was het al gezellig druk op de parking van Handy Home omstreeks 09u. Veel MTB’s, maar toch ook een 5-tal waaghalzen die de ijsplekken vanop hun koersfiets aandurfden. Zelfs een MTB’ende  koersfietser werd gespot!

 

 

Marathonrit vandaag, ideaal om de overgang naar het kilometervreten tijdens het zomerseizoen voor te bereiden. Met een schijnbeweging aan De Halve Maan dacht de Frank ons te kunnen afschudden en zo vroegtijdig Christianneke op te zoeken, maar zo snel laten wij ons niet vangen. Hier en daar toch wat verraderlijke plekjes, waar de zon niet geschenen had.

 

 

Het park van Bazel en omliggende wegels glinsterden in de eerste zonnestralen van de dag, en zonder enige problemen kwamen we aan de Mirabrug in Hamme. Het MTB-parcourske aldaar heeft al lang geen geheimen meer voor ons, en er werd al eens stevig doorgetrokken op de lange singletrack. Dat kost uiteraard krachten, en de koekjes, repen en drinkbussen kwamen tevoorschijn. Tijdens dit 2e ontbijt, werd er unaniem, en zonder de minste twijfel, gekozen om niet te splitsen en allemaal de extra lus te rijden. Dat de fysiek bij het merendeel van het peloton wel goed zat, bleek al snel toen er langsheen het pad naast de Oude Durme “aan den boom werd geschud.”

 

 

Iedereen goed warm gedraaid, en zodoende belandden we aan de eerste zware klim van de rit, na een goede 40km. De Romain kreeg vleugels en bleek over heel goede benen te beschikken, alsook de Nico die net terugkeerde uit de ziekenboeg. Na nog verscheidene buurtwegeltjes doemde de plaatselijke Bosberg voor ons op, die voor heel wat fysieke averij zorgde binnen onze groep. De kasseitjes en hoogtemeters kwamen er stevig inbijten, en iedereen was blij boven te zijn geraakt. Nadat we de koersfietsploeg te snel af waren op de DurmeDijk volgden nog enkele Tielrodense klimmetjes en de beentjes begonnen stilaan leeg te lopen bij iedereen. Christiannekes lokroep weerklonk luider dan ooit... Maar voor wat, hoort wat, en dus vlogen we (iets stroever dan gewoonlijk) met wind in de rug de Pismolenstraat omhoog.

 

 

In Cock aangekomen was het weer een gezellig weerzien met ploeg B (Raf V H, Rebecca, Sindy) ploeg C(hristianne), ploeg K(oersfiets), ploeg W(erner) en ploeg G(uido). De chipkes smaakten, en de Ice Tea’s, cola’s en waterkes des te meer. Een laatste blik op de kilo metriek leerde ons dat we er maar liefst 65km op hadden zitten, inclusief 250 hoogtemeters.

 

Sterk werk jongens, op naar de volgende!

20:19 Gepost door het bestuur in VERSLAGEN WINTERBEESTEN 2014/2015 | Commentaren (1)