03-03-15

Héél wat wind en wolken.

Héél wat wind en wolken, maar volgens den Bossie ging de zon er zeker door komen…

het was wat twijfelen, heb ik nu genoeg kledij aan of niet…. maar onze weerman zou gelijk krijgen !

 

na de opsplitsing van de baanmannen Bossie en Raf, reden we met slechts een zestal MTB-ers richting LO.

gelukkig was het die richting uit, want onze GPS(am) lag in bed na een nachtje werken van 12u …

Kurt nam deze taak met glans over en via de gekende heuvel aan de gemeentelijke kleuterschool, schoof iedereen klasrijk naar beneden .

onzen Tom ruimde zelfs met zijn King Cobra en veel klasse, halverwege de afdaling, nog een dikke tak van het smalle kronkelende padje op.

Via het Kortbroek en de achterkant van het kasteel van Kruibeke vlogen we meewind door Burcht.

Zelfs het anders steeds goed bereidbare parcours  leek hier en daar toch het overvloedig gevallen nat niet meer te hebben  verwerkt.

Maar toch blijft het daar genieten op de kronkelende op en neergaande wegjes.

Schijnbaar was er ook al iemand, eerder dan 2017, aan de Oosterweelverbinding begonnen want her en der lagen dikke bomen in de weg,

Dit was Kurt zijn moment om zijn spreidstand  te laten bewonderen.

Ondertussen was den Bossie zijn voorspelling al uitgekomen en kregen de meesten het oa van het zonnetje helemaal te warm.

De Meyvisberg lag ineens ook weer voor ons wielen, waar ik schuinweg boven kwam, reden den Toon en Romain zo goed als recht naar boven, nie gewoon mannen !

De zandbak naar beneden geduikeld genoten we verder .

Schijnbaar hadden we het verste punt bereikt en waren we op de terugweg, de wind blies ons ipv op een hoopje op een lint.

Romain die in de week , héél content  de spinning had verlaten vemits  zijn gemiddelde hartslag naar een stevige conditie verwees, beukte tegen de wind in zich een weg over de viaduct.

Zelfs Toms verdoemde wegel naar links en dan kort naar rechts werd al lachend genomen.

De wegel der wegels die we gans het jaar al gemeden hadden moest er deze keer ook nog aan geloven, en leek zelfs niet meer op wat het geweest was.

We geloofden dan maar dat we  allemaal sterker waren geworden !

Plots dook daar, geen “ree-ken” voor ons op, maar wel de sloeber, die schijnbaar nog niet wist hoe hard den tegenwind was op de terugweg…. in ieder geval de eerste uren nadien hebben we hem niet meer gezien en is hij hopelijk terug thuis geraakt!!??

Na de laatste krachtinspanningen doken we onder bij Marleen, voor het zelfde onderduikadres kozen wat later ook nog den Bossie , Raf en de Werner …

Ondertussen waren de Bazelaars Gunter en de enige echte Jean bij ons Christianne goei punten aan het scoren en was het een blij weerzien aan den toog.

Als het ver tijd was werd de kroeg nog overvallen door de Luc den boogschutter die zeker na iedere goei scheut zijn eigen had getracteerd.

De sfeer van de goei dagen…en t’ zomerseizoen komt er aan, dat belooft !!!

 

Grtz,

de winterbeesten

14:39 Gepost door het bestuur in VERSLAGEN WINTERBEESTEN 2014/2015 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.