24-02-15

Verslag Lokale Rit: Hamme Waasmunster

 

Verslag Lokale Rit: Hamme Waasmunster

 

 

Zondagmorgend, het zonnetje was van de partij dus was het al gezellig druk op de parking van Handy Home omstreeks 09u. Veel MTB’s, maar toch ook een 5-tal waaghalzen die de ijsplekken vanop hun koersfiets aandurfden. Zelfs een MTB’ende  koersfietser werd gespot!

 

 

Marathonrit vandaag, ideaal om de overgang naar het kilometervreten tijdens het zomerseizoen voor te bereiden. Met een schijnbeweging aan De Halve Maan dacht de Frank ons te kunnen afschudden en zo vroegtijdig Christianneke op te zoeken, maar zo snel laten wij ons niet vangen. Hier en daar toch wat verraderlijke plekjes, waar de zon niet geschenen had.

 

 

Het park van Bazel en omliggende wegels glinsterden in de eerste zonnestralen van de dag, en zonder enige problemen kwamen we aan de Mirabrug in Hamme. Het MTB-parcourske aldaar heeft al lang geen geheimen meer voor ons, en er werd al eens stevig doorgetrokken op de lange singletrack. Dat kost uiteraard krachten, en de koekjes, repen en drinkbussen kwamen tevoorschijn. Tijdens dit 2e ontbijt, werd er unaniem, en zonder de minste twijfel, gekozen om niet te splitsen en allemaal de extra lus te rijden. Dat de fysiek bij het merendeel van het peloton wel goed zat, bleek al snel toen er langsheen het pad naast de Oude Durme “aan den boom werd geschud.”

 

 

Iedereen goed warm gedraaid, en zodoende belandden we aan de eerste zware klim van de rit, na een goede 40km. De Romain kreeg vleugels en bleek over heel goede benen te beschikken, alsook de Nico die net terugkeerde uit de ziekenboeg. Na nog verscheidene buurtwegeltjes doemde de plaatselijke Bosberg voor ons op, die voor heel wat fysieke averij zorgde binnen onze groep. De kasseitjes en hoogtemeters kwamen er stevig inbijten, en iedereen was blij boven te zijn geraakt. Nadat we de koersfietsploeg te snel af waren op de DurmeDijk volgden nog enkele Tielrodense klimmetjes en de beentjes begonnen stilaan leeg te lopen bij iedereen. Christiannekes lokroep weerklonk luider dan ooit... Maar voor wat, hoort wat, en dus vlogen we (iets stroever dan gewoonlijk) met wind in de rug de Pismolenstraat omhoog.

 

 

In Cock aangekomen was het weer een gezellig weerzien met ploeg B (Raf V H, Rebecca, Sindy) ploeg C(hristianne), ploeg K(oersfiets), ploeg W(erner) en ploeg G(uido). De chipkes smaakten, en de Ice Tea’s, cola’s en waterkes des te meer. Een laatste blik op de kilo metriek leerde ons dat we er maar liefst 65km op hadden zitten, inclusief 250 hoogtemeters.

 

Sterk werk jongens, op naar de volgende!

20:19 Gepost door het bestuur in VERSLAGEN WINTERBEESTEN 2014/2015 | Commentaren (1)

17-02-15

Verslag nog te goe van 26 januari

Zondagmorgen 09.00u,

 

Slechts tien dapperen staan klaar om te vertrekken voor ons gevaarlijkste rit van het seizoen.

Een ritje tussen de jachtvelden van Temse, Tielrode en Steendorp is dan ook geen pretje tijdens het hoogseizoen van de jacht.

Onze Chris VN heeft dan ook een afspraak gemaakt met ‘ The hunters from Stonevillage Valley’

Als we het uitgestippelde traject kunnen afleggen zonder kleerscheuren-en schoten wacht ons een aangename verrassing in hun ‘saloon’.

Best angstaanjagend!

Onze twee jongsten (Wannes en Jeroen) haken nog af (‘ We hebben nog een heel leven voor ons’) en sluiten dan maar aan bij de baanrenners van Melsele.

 

Onder leiding van onze clubgps Sam trekken we ons op gang richting Temse. Om het meeste jachtgevaar een beetje te vermijden laten we het veldwerk een beetje achterwege om daarna goed opgewarmd ons in het avontuur te storten.

De eerste wegel maakt ook direct de eerste slachtoffers – neen geen verdwaalde kogels – maar een ijsplek die Sam en Chris VN laten kennismaken met de bevroren ondergrond.

Gelukkig zonder kleerscheuren kunnen we onze rit voortzetten richting de Highlands van Tielrode. Door de bevroren ondergrond moeten we af en toe de snelheid laten zakken zodat we toch wel een gemakkelijke prooi lijken voor ‘The hunthers’.

Sam en Kris loodsen ons echter veilig door the highlands en zonder één schot gehoord te hebben zetten we direct door richting Temse.

 

In het ‘Central Park’ van Temse lijken Marc M. en Johnny niet meer te ontkomen aan onze jagers. Als laatsten het park ingedoken kijken ze recht in de lens van …. een fotoapparaat.

Een verdwaalde boswachter maakt ons meer dan duidelijk dat MTB’s in ‘Central Park’ niet thuishoren.

 

We maken ons snel uit de voeten, en rijden via Kurts wegel op de grote plaat richting Stonevillage Valley.

Volgens Kris wemelt het hier van de jagers dus onze doortocht door dit stukje Wilde Westen zal snel en doordacht moeten gebeuren.

Onze Kris zet zich op kop en in zijn wielspoor ‘jagen’ we ons door de smalle wegels in ‘The hunters hun jachtgebied’.

Schoten klinken en het geblaf van de honden lijkt nu wel heel dichtbij maar iedereen blijft op zijn stalen ros zitten.

Kris leidt ons af naar een veilige zijweg waar alle gevaar zou moeten geweken zijn… maar juist daar slaat het noodlot toe.

Sam , terug aan kop,  stort ten gronde… een laatste kogel en toch een jachttrofee voor onze jagers?

Nee hoor… een onstuimige Sam en een diepe put in het maisveld blijkt de dader te zijn. Geen schotwonden dus loos alarm.

 

We hebben het gehaald en Kris loodst ons binnen in het hol van de leeuw, het jachthuis.

Jachthonden, geweren, trofeeën, kogels … maar geen jagers!!

De deur blijkt open te zijn en eten en drinken in overvloed aanwezig.

We besluiten ons doorstane leed door te spoelen met een lekkere tomatensoep (+ nen lekkere boterham met kaas).

Na nog een paar sterke verhalen, stoere foto’s en een frisse pint verlaten we het pand.

Vertrekkensklaar… en ja hoor daar zijn ze dan eindelijk: de jagers met nen kleine trofee… ne vos(zonder streken nu).

Nog nen dikke bedankt voor die mannen (da kost niets) en ze beloven ons vanaf nu nen vrije doorgang te geven.

 

Terug bij Cock hangen de Gunnie en de Werner aan onze lippen om onze sterke verhalen (nog een beetje gespekt) te aanhoren.

We will survive!

 

Een mtb-groet,

De winterbeesten

Kurt

11:11 Gepost door het bestuur in VERSLAGEN WINTERBEESTEN 2014/2015 | Commentaren (1)