13-01-15

PUTTE

Verslag TT: Putte

 

 

Zondagmorgend, het schemerlicht slaapt eigenlijk nog, dus in het donker rijdt de parking van den Handy weer vol. Met de auto dit keer, aangezien we onze kleuren verdedigen op onbekend terrein. Met ze’n 10, euhm 9.5 met de Kenny bijgerekend, worden de gps’en ingesteld en zetten we aan richting Putte. Op het nippertje wordt een misverstand rechtgezet, want onze wintervoorzitter was ei zo na op weg naar Belgisch Putte, nabij Lier. Met enig geluk vertrok dus de karavaan richting Nederland, alwaar de Adrie Van Der Poel Classic het decor zou vormen voor onze rit.

 

Na omstreeks 9u vlotjes te zijn ingeschreven werden de gelederen snel gesloten, en trok het grijs/zwart/witte schip zich op gang, met aan het roer de Kurt. Na een eerste passage over de Kalmthoutste heide kwam de ware aard van het parcours boven, en werden de eerste gaten geslagen op de slingerende singletracks met korte venijnige klimmetjes en spannende afdalingen. De techniekers/acrobaten onder ons konden zich eens goed uitleven en aan een stevig tempo schoven de eerste 20 kilometers onder onze noppenbanden door. Kurkdroog kon je het niet noemen, maar na de regenval van afgelopen week was dit ongetwijfeld de mooiste en best berijdbare plaats om de mtb buiten te laten in onze verdronken contreien.

 

Een bordje met “SOEP” luidde de bevoorrading in, en kwamen de meeste groepjes terug samen. Nadat den Bompat op zijn vingers getikt werd omdat hij nogal gulzig op het aanwezige lekkers vloog, werden er nog enkele transfers gemaakt tussen de snelle en de minder snelle groep. Met een gesterkt lichaam, waren de overige heuveltjes en andere obstakels klein bier. Dat laatste hadden we overigens wel verdiend, nadat we na 43/45/48km het  bord finish passeerde. De fietskes werden nog afgespoten, en daarna ging het de gezellige kantine in voor een welverdiende trappist. Want dat is goed tegen de krampen, dat weet iedereen!;)

 

Na verloop van tijd begon er toch iets te knagen… Den ene stak het op een hongerke, den andere op een dorstje, maar uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat het Christianneke was die voor een gemis zorgde. De Luc probeerde zijn aandacht af te leiden met enkele proper uitgestalde koersfietskes, en ambieert blijkbaar nog een carriere als tijdrijder, onzen “Panzerwagen”! :)

 

Bij aankomst aan het sfeercafe, waren onze stoelen en barkrukken al voorverwarmd door den Tom, de Frank en de Raf. Christianneke zorgde weer voor voldoende drank en spijzen om te bekomen van den Adrie Van Der Poel Classic, waarvoor dank!

Zondag rijden we weer gewoon thuis, tot dan!

16:26 Gepost door het bestuur in VERSLAGEN WINTERBEESTEN 2014/2015 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.